(ชุด7) ชนบทที่ดอนโขง
หลายคนพูดว่าคนลาวและคนพม่า ยังมีความเลื่อมใสศรัทธาต่อพุทธศาสนา ประชาชนยังเข้าวัดเข้าวาในวันสำคัญต่างๆกันอย่างเหนียวแน่น ต่างกับคนไทยที่นับถือพุทธศาสนาเป็นแบบพิธีการ ขาดความเข้าใจ
ในหลักของศาสนากันอย่างที่ควรจะเป็น ทั้งที่เป็นประเทศที่มีประชากรนับถือศาสนาพุทธมากที่สุดในโลก และทุกประเทศต่างก็ให้ไทยศูนย์กลางพุทธศาสนา....

ที่ดอนโขง ชนบทเล็กๆของลาว มีโอกาสได้เห็นชาวบ้านออกมาตักบาตรกันอย่างน่าเลื่อมใส อดที่จะบันทึกภาพมาบอกกล่าวกันไม่ได้ ชาวลาวไม่รังเกียจต่อการนั่งบนพื้น แสดงถึงการไม่ยึดมั่นถือมั่นและไม่ยืน
อยู่สูงกว่าพระสงฆ์ ซึ่งเป็นอุบายของพุทธศาสนา ที่สอนใจชาวพุทธแต่คนไทยเป็นจำนวนมากไม่เข้าใจ.... ขณะถ่ายภาพก็เหลือบไปเห็นไกด์ สุพิน (ไกด์ลาว) ที่มากับพวกเราและยังไม่หมดภาระกิจในการทำ
หน้าที่ ก็ยังตื่นแต่เช้าเพื่อออกมาใส่บาตรเช่นเดียวกับชาวบ้านทั่วไป

เช้าวันนี้พอตื่นขึ้นมาก็เห็นแสงอาทิตย์สีแดงเหนือแม่น้ำโขงตรงหน้าต่างห้องพัก จากนั้นก็รีบออกไปเก็บภาพบรรยากาศใกล้ที่พัก ซึ่งมีความหลากหลายสำหรับท้องถิ่นชนบทที่นี่ ไม่ว่าจะเป็นตลาดนัดยามเช้า
หรือบรรยากาศบนท้องถนนที่มีแต่รถมอเตอร์ไซด์และจักรยานอยู่เพียงไม่กี่คัน ดูช่างเป็นเมืองที่สงบและเรียบง่ายเหลือเกิน....หากใครชอบบรรยากาศแบบนี้ก็เชื่อได้ว่า ดอนโขง ไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอน
คนลาวอารมณ์ดี หัวเราะง่าย ให้ความเป็นมิตรกับนักท่องเที่ยวโดยเฉพาะคนไทย ที่ไม่มีปัญหาในการใช้ภาษาเพราะคนลาวพูดและฟังภาษาไทยได้เข้าใจ ทั้งนี้ก็ด้วยอิทธิพลของโทรทัศน์จากเมืองไทยที่รับ
สัณญานได้ชัดเจนในเขตประเทศลาว จานดาวเทียวที่นี่มีราคาเพียง 3 พันกว่าบาท คนลาวลงทุนซื้อเพื่อความบันเทิงจนถูกซึมซับจากไทย สิ่งนี้เป็นเหตุให้คนลาวฟังและอ่านภาษาไทยได้ ไม่พอยังรู้ข่าวสาร
จากเมืองไทยได้ดีไม่แแพ้คนไทยเลยทีเดียว ต่างกับคนไทยที่อ่านภาษาลาวไม่เข้าใจ เพราะอักษรลาวขมวดหัวกันเกือบทุกตัว อ่านไปอ่านมาก็รู้สึกเวียนหัว.....

อาหารมื้อเช้าของพวกเราเป็นแบบง่ายๆมีข้าวต้มกาแฟ และปาท่องโก๋ (อันเหนียวหนึบ) ตามแบบฉบับของลาว จากนั้นก็ขนสัมภาระขึ้นรถเพื่อไปยังท่าแพขนานยนต์ พร้อมแล้วก็ออกเดินทางไปเที่ยวน้ำตกหลี่ผี
และน้ำตกคอนพะเพ็ง ที่มีชื่อของลาว เรียกกันว่าเป็นไนแองการาแห่งเอเชีย จะยิ่งใหญ่ขนาดไหนตามดูได้ในตอนต่อไป
์
เรื่องและภาพโดย เด่นดวง email : mr_denduang@yahoo.com