12 พระธาตุอิงฮังที่พระเทพฯเสด็จ และตลาดอินโดจีน มุกดาหาร
วันนี้เป็นวันสุดท้ายสำหรับทริปนี้ จากนี้ก็จะเดินทางย้อนกลับเส้นทางเดิม ผ่านลาวสู่มุกดาหาร ... เราถูกปลุกกันตอนตี4 ถือว่าเช้ากว่าปกติจากที่เคยตื่นกันตอน 6 โมง อากาศเมืองเว้ช่วงนี้เย็นสบายจนไม่อยาก
กลับและไม่อยากไปเจอกับอากาศที่ร้อนบ้าเลือดในบ้านเรา...ตีห้าล้อหมุนตรงตามที่ตกลงกันเป๊ะเลย ซึ่งต้องเผื่อเวลาที่ด่าน ตม. ซึ่งมีถึง 3 ด่าน โดยเฉพาะด่านเวียดนามจะใช้เวลานานที่สุด ประมาณ 2 ชั่วโมง
เชื่อว่าบรรดาทัวร์คงบ่นอุบไปตามๆกัน จนไกด์พูดล้อเล่นว่า สงสัยประเทศนี้มีประชากรมาก(85 ล้านคน) จึงต้องผ่านพิธีการกันหลายโต๊ะหลายคน พลเมืองจะได้มีงานทำ.. ที่สะหวันนะเขต สปป. ลาว ได้แวะ
นมัสการพระธาตุอิงฮัง ซึ่งเป็นพระธาตุที่สำคัญ(ที่สุด)ของลาว ตามประวัติกล่าวว่าสร้างครั้งแรกสมัยอาณาศรีโคตรบอง โดยพระเจ้าสุมินราช พระธาตอิงฮังมีฐานเป็นรูปสีเหลี่ยม สูง 25 เมตร บรรจุพระธาตุ
ไว้ที่ฐานเจดีย์ จึงห้ามสตรีเข้าไปเขตด้านใน... คำว่าอิงฮังมาจากคำว่า พิงรัง หรือพิงต้นรัง ส่วนการบูชาพระธาตุตามแบบของลาวนั้นจะทำชุดบูชาเป็น เครื่องบายศรี (ซื้อได้ที่บริเวณหน้าวัด) ชุดบูชาทำจาก
ใบตองและเสียบดอกไม้ไว้ตรงปลายแหลม ลาวเรียกว่า "บาสี หมากเบ็ง" บาสีแปลว่าบายศรี หมากเบ็งแปลว่าภาชนะเช่นขันหรือกระทงใบตอง วัดพระธาตุอิงฮังมีธรรมเนียมปฏิบัติที่แตกต่างจากวัดทั่วไป
ก็คือทุกเช้าและเย็นพระสงฆ์จะออกมาสวดบูชาพระธาตุกันเป็นประจำทุกวัน

ไกด์ลาวเล่าว่า วันที่สมเด็จพระเทพฯเสด็จร่วมพิธีเปิดสะพานมิตรภาพไทย - ลาว แห่งที่ 2 เมื่อเดือนธันวาคม 2549 จากนั้นก็เสด็จนมัสการพระธาตุอิงฮัง ปรากฏว่าคนลาวที่รู้ข่าวต่างมารับเสด็จกันอย่างมึดฟ้า
มัวดิน บริเวณหน้าวัดเต็มไปด้วยประชาชนลาวจนไม่มีที่ว่าง เป็นปรากฏการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนกับสถานที่แห่งนี้.... นักท่องเที่ยวไทยหากเป็นผู้หญิงแล้วต้องรู้กฏการเข้าชมวัดว่าจะต้องนุ่งผ้าซิ้น แต่ก็ไม่
่ต้องเป็นห่วงเพราะตรงประตูหน้าวัดมีบริการให้เช่า ใครไม่เคยนุ่งซิ่นก็อาจได้นุ่งเป็นครั้งแรกในชีวิตที่วัดพระธาตุอิงฮังก็เป็นได้ นุ่งแล้วก็อย่าลืมถ่ายภาพไปฝากคนอื่นด้วยนะครับ...

จบบริบูรณ์สำหรับทริปท่องเที่ยวเมืองมรดกโลก 4 - 9 เมษายน 2550
เรื่องและภาพโดย เด่นดวง email : mr_denduang@yahoo.com