ในที่สุดก็มาถึงวันสุดท้าย และเป็นวันที่ต้องเดินทางกลับ ช่วงเช้าเรามีโปรแกรมอีกเล็กน้อย แวะวัดใหม่ในเมืองเสียมเรียบ ไกด์บอกว่าวัดนี้เป็นที่สะสมกระดูก กระโหลกของผู้เสียชีวิตจากน้ำมือเขมรแดง และในวัดใหม่ก็เคยใช้เป็นสถานที่ประชุม และเป็นประหารชีวิตชาวเชมรในยุคสงครามล้างเผ่าพันธ์ ภายในวัดก็มีภาพเก่าๆให้ดูเป็นหลักฐานด้วย ...…ออกจากวัดเราก็มุ่งหน้าเดินทางกลับตามเส้นทางสายเดิม หรือถนนสายฝุ่น ที่มีในระยะทางประมาณ 160 กม. แต่วันนี้เป็นการเดินทางในตอนเช้า ภาพบรรยากาศริมทางก็น่าจะแตกต่างจากวันที่เดินทางมาถึง ซึ่งก็จริงอย่างว่า ระยะทางร้อยกว่ากิโล และต้องใช้ระยะเวลาอีกราว 5 ชั่วโมงกว่าจะถึงปอยเป็ต หลายคนอาจคิดว่าน่าเบื่อหน่าย แต่ภายในรถเรากลับคึกคัก เฮฮา กันเป็นที่สนุกสนาน เพราะไกด์วัฒน์ของเรา ช่างสรรหาเกมส์ต่างๆมาให้พวกเราได้สนุกกันตลอดทาง

วันเดินทางกลับมีโอกาสถ่ายภาพท้องทุ่งอีกครั้งหนึ่ง เป็นการบันทึกภาพขณะรถกำลังวิ่ง น่าแปลกไม่น้อยที่เห็นพื้นที่กว้างไกลชนิดที่ไม่เคยเห็นมาก่อน และก็ไม่น่าเชื่อว่าพื้นที่สีเขียวที่เห็นนี้เป็นที่ราบลุ่มของ "โตนเลสาบ " ทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย ยามน้ำหลากพื้นที่สีเขียวนี้จะกลายเป็นทะเลน้ำจืดขนาดมหึมา ทำให้โตนเลสาบจากภาวะปกติที่มีพื้นที่ราว 2700 ตารางกิโลเมตร ขยายออกไปถึง 16000 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 10 เท่าของพื้นที่กรุงเทพมหานคร ที่มีพื้นที่ประมาณ 1568 ตารางกิโลเมตร นับว่าเป็นเรื่องเหลือเชื่อเลยทีเดียว .... คำถามที่ว่าทำไมทุ่งนาที่เห็นนี้ไม่มีต้นไม้ใหญ่เลย คำตอบก็คือ เพราะว่าแต่ละปีจะมีน้ำหลากเอ่นล้นมาจากโตนเลสาบ จนท่วมท้องทุ่งที่เห็นนี้ทั้งหมด เป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่เกิดขึ้นเป็นประจำทุกๆปี

เรื่องและภาพ โดย เด่นดวง (mr_denduang@yahoo.com)