|
เส้นทาง ปอยเป็ต - เสียมเรียบ 160 กม. |
รถใหญ่สวนกันที ก็เป็นแบบนี้.. |

ภาพชนบทที่แท้จริง
|

160 กม. สองฝากทางส่วนใหญ่จะเป็นแบบนี้..เป็น Unseenของเขมร ที่ไม่มีีให้เห็นในเมืองไทย
|

ทำให้นึกถึงทุ่งหญ้าสะวันนา ในอัฟริกา แต่ที่นี่เป็นทุ่งข้าว มองไปทางไหนก็เห็นท้องทุ่ง กับท้องฟ้า |
สภาพชนบทริมทาง ที่บ้านเราหาแบบนี้ยากเต็มที
|
|

ออกจากปอยเป็ต เริ่มต้นเดินทาง ยังดูสดใสกันทุกคน
|
ยิ้มด้วยครับ... |
สาวสุราษฏร์...สวยๆทั้งนั้น |
คำขวัญเมืองสุราษฏร์...ที่จำได้(กระท่อนกระแท่น) " หอยใหญ่ ไข่แดง ร้อยเกาะ.." ไ่ม่รู้ถูกรึเปล่า |

ไกด์ไทย
|

ไกด์เขมร..แกบอกว่า เป็นตำรวจยศร้อยโท(ถ้าจำไม่ผิด)
|

ศาลากลางเมืองศรีโสภณ
|

สถานที่ราชการ ตรงข้ามร้านอาหาร มื้อกลางวัน
|

ทั้งสถานที่ราชการ และโรงแรม นิยมตั้งรูปสิงห์ด้านหน้า |

อย่าดูถูกว่า เขียนภาษาไทยผิดนะครับ..อาจเป็นภาษาไทยดั่งเดิม ก็เป็นได้ |

ร้านอาหารประกายพฤกษ์(เขียนแบบไทย)
|
เป็นร้านอาหารเพียงแห่งเดียวของเืมืองศรีโสภณ ที่บริการนักท่องเที่ยว |

บ้านเรามีภาพในหลวงพระราชินี แต่เขมรมีภาพนี้
เจ้านโรดม สีหมุณี (กษัตริย์)- เจ้านโรดม สีหนุ (อดีตกษัตริย์) และ Queen Norodom Monineath Sihanouk
|

ทุกบริษัททัวร์ ต้องมาใช้บริการที่ร้านประกายพฤกษ์
|
|
|
| |
|

ชนบทริมทาง
|

ชนบทริมทาง |
| |
|

เหล้านอก ที่นี่ขวดละประมาณ 40 บาท..อย่าเข้าใจผืด นี่เป็นขวดน้ำมันดีเซล (ลิตรละ 41-42 บาท )
|

เด็กๆชาวเขมร
|

แวะพักรถ |

การเคลื่อนย้ายหมู ทำกันวิธีนี้ ..จับหมูนอนหงาย ขาเหยียดตรงชี้ฟ้า บนไม้ที่รัดจนแน่น |

car care มีเพียงแห่งเดียว ล้างรถ + เป่าใส้กรองอากาศ |

ฝุ่นเยอะ รถทุกคันจึงต้องทำความสะอาดใส้กรองอากาศ |
|
|

สะพานวัดใจ .. สะพานเหล็กที่ไม่มีให้เห็นในบ้านเราแล้ว |

บ้านเราสะพานแบบนี้ทุจริตยาก จึงเปลี่ยนเป็นสะพานปูน .. จะได้มีโอกาส กิน หินดืน ปูน |

จราจรเืมืองเขมรต้องชิดขวา แต่ถ้าเป็นถนนขรุขระ ก็ต้องวิ่งเลนซ้าย พอรถใหญ่มาก็ต้องออกขวา |

รถเสียทีก็เป็นเรื่องใหญ่
|

ท้องทุ่ง สุดสายตา |

มองไปทางไหนก็มีแต่ทุ้งกว้าง
|

Taxi ( Toyota camry ไม่มีทะเบียน วิ่ง ปอยเป็ต - เสียมเรียบ |
|
| |
|
|
|

โดดเดี่ยว เดียวดาย
|

ราบเรียบแบบนี้ บ้านเราไม่มีให้เห็น
|

ภูเขาเตี้ยๆ ที่มีให้เห็นเพียงแห่งเดียว |
|
|
|
| |
|
| |