เดินทางจากปอยเป็ต - เสียมเรียบ ระยะทาง 160 กม. สภาพถนนเป็นลูกรัง และ ราดยางบางช่วง |
|
ภาพถนนที่กำลังก่อสร้างในเมืองปอยเป็ต
|
ไม่ต่างกับอินเดีย
|
บ้านเศรษฐี
|
ออกจากปอยได้ราว 3-4 กม. ค่อยยังชั่วหน่อย แต่ก็เป็นฝุ่น |
| 
เบนซินลิตรละ (ขวด) 50 บาท (บ้านเรา 38 บาท) พค.51
|
สภาพถนนที่ปรับปรุงได้ดีกว่าเดิมมาก ต่อไปก็จะเป็นถนนราดยาง |
เจ้าถิ่น มีให้เห็นเป็นระยะๆ
|
ไม่นานก็เป็นถนนที่ปรับปรุงแล้ว แต่เป็นช่วงสั้นๆ |
ราว 9.30 น.เป็นเวลาที่พระกำลังออกบิณฑบาตร
(
ต่างกับบ้านเรา) |
Taxi โตโยต้าแคมรี่ มือสองจากอเมริกา ตกราวคันละ 3-4 แสน ปรับช่วงล่างแล้ว
ค่าจ้างจากปอยเป็ต - เสียมเรียบ เหมาคันละ 1500 บาท (160 กม.บนถนนขรุขระตลอดทาง) |
| 
สนามกอล์ฟ ริมถนนสายขรุขระ แต่ที่นี่มีบริการ ฮ. รับส่ง
| 
น้ำมันแพง จึงต้องบรรทุกให้คุ้ม ทั้่งของทั้งคน |
จอดๆ..ลูกพี่จอด
|
บนเส้นทางสายธรรมชาติ จากนี้อีกราว 1 ปีก็คงจะเปลี่ยนเป็นถนนราดยาง |
เด็กนักเรียนชาวเขมรปิดปากปืดจมูกขณะที่รถขับผ่าน |
ถนนที่นักท่องเที่ยวหลีกเลี่ยงไม่ได้ หากจะไปชมปราสาทนครวัดนครธม เว้นแต่จะไปทางเครื่องบิน
|
สถานที่ราชการแห่งหนึ่ง
|
ผ่านหมู่บ้านแกะสลักหินที่ไกด์บอกว่ามีฝีมือดี |
เด็กๆเดินทางกลับบ้านไปทานข้าวกลางวัน และจะเดินกลับมาเรียนในช่วงบ่ายๆ
|
เข้าเขต จังหวัดศรีโสภณ เห็นมหาวิทยาลัยขนาดใหญ่กำละงก่อสร้าง |
ทางเข้าตัวเมืองศรีโสภณ |
กลางเมืองศรีโสภณ
|
สถานที่ราชการจังหวัดศรีโสภณ |
นักเรียนกลับไปทานข้าวกลางวันที่บ้าน |
รถประจำหมู่บ้าน น้ำมันแพง นั่งกันคุ้ม |
กลางเมืองศรีโสภณ |
ออกไปนอกเมืองเป็นถนนกำลังราดยาง |
พระธุดงค์ของเขมร สังเกตุที่เท้า (เดินเท้าเปล่าจนเท้าบวม) |
เข้าเขตเมืองเสียมเรียบ ทุกอย่างเปลี่ยนไปจนไม่น่าเชื่อ
|
ผ่านโรงแรมใหญ่ๆหลายแห่ง |
ระดับ 3 - 5 ดาว |
นี่กำลังสร้าง
|
มื้อเที่ยงที่ภัตราคาร
|
เลือกตามสบาย
|
อยากได้ปรุงใหม่ๆก็ต้องมาโซนนี้ อยากทานอะไรก็ตักใส่จาน |
ตักใส่จานแล้วให้กุ๊กปรุงให้ |
อาหารฝรั่งก็มี ขนมหวาน ผลไม้ เพียบ |
เลือกที่นั่งตามใจชอบ
|
